Vloerverwarming in de badkamer: elektrisch of watergedragen?

Elektrische vloerverwarming bestaat uit dunne verwarmingsmatten of -kabels die direct onder de tegels liggen en op het lichtnet werken. Watergedragen vloerverwarming bestaat uit leidingen waar warm water uit de cv-ketel of warmtepomp doorheen stroomt, ingefreesd of ingestort in de dekvloer.

Elektrische matten liggen vlak onder de tegel en zijn binnen 30 tot 60 minuten voelbaar warm. Met een klokthermostaat programmeer je ze zo dat de vloer alleen warm is rond je douchemomenten — dat houdt de stroomkosten beheersbaar.

Watergedragen vloerverwarming moet eerst de hele dekvloer opwarmen en doet daar 2 tot 4 uur over. Het systeem is daardoor traag maar constant: je laat het in het stookseizoen doorlopen op een lage temperatuur. Voor een badkamer die als enige ruimte snel warm moet zijn, is dat een nadeel; als onderdeel van een woningbreed systeem juist niet.

Voor een gemiddelde badkamer van 5 tot 8 m² kom je bij elektrische vloerverwarming inclusief thermostaat en aansluiten uit op zo'n €300 tot €700. Watergedragen kost bij infrezen in een bestaande dekvloer of ingieten bij renovatie al snel €500 tot €1.000 voor dezelfde oppervlakte, plus het aansluiten op de cv-groep of verdeler.

Let op de posten in je offerte: vloerverwarming zit vaak verstopt onder "installatiewerk" of komt later als meerwerk terug. Kopers betalen gemiddeld €1.840 te veel aan meerwerkposten — laat de offerte dus vooraf doorrekenen, inclusief de thermostaat en het elektra- of leidingwerk.

Meestal niet als enige warmtebron. Een badkamer wil je op 22 tot 24 graden kunnen krijgen, warmer dan de rest van het huis. Elektrische matten zijn vrijwel altijd bijverwarming; watergedragen vloerverwarming kan een goed geïsoleerde badkamer wel als hoofdverwarming aan, maar reageert traag. In de praktijk is de combinatie vloerverwarming plus een (handdoek)radiator de meest comfortabele oplossing: constante basiswarmte uit de vloer, snelle extra warmte en droge handdoeken uit de radiator.