Zwevende dekvloer
Een zwevende dekvloer is een dekvloer die volledig los ligt van de constructievloer en de wanden: hij rust op een laag isolatiemateriaal en is langs alle randen met randstroken (kimband) gescheiden van de muren. Er is dus nergens hard contact tussen dekvloer en constructie.
Het doel is tweeledig: contactgeluid — loopgeluid naar de buren of de verdieping eronder — wordt sterk gedempt, en bij vloerverwarming gaat de warmte omhoog de kamer in in plaats van weg in de betonvloer. In appartementen is een zwevende afwerkvloer vaak zelfs verplicht via het reglement van de VvE.
Waar gaat het in de praktijk mis?
Een zwevende vloer werkt alleen als hij écht nergens contact maakt. De klassieke fouten: randstroken die te vroeg zijn afgesneden waarna de plint of tegelvoeg de vloer alsnog aan de wand koppelt, leidingdoorvoeren zonder flexibele omhulling, en mortelresten die onder de isolatie een geluidsbrug vormen. Eén hard contactpunt kan de geluidsisolatie grotendeels tenietdoen. Let bij de uitvoering ook op de dikte: een zwevende dekvloer moet iets dikker zijn dan een hechtende (vaak minimaal zo'n 5 tot 7 cm, met wapeningsnet of vezels) omdat hij vrijdragend op de isolatie ligt. Snij randstroken pas af ná het leggen van de vloerafwerking en werk de plint met een kiertje of kitvoeg af.
Veelgestelde vragen
Weet wat een eerlijke prijs is
Upload je offerte voor een gratis AI-check, of maak een gratis account en bespaar gemiddeld €4.200 met kortingen bij 60+ merken.
Start gratis QuickScan →