Waterdichting van de badkamer: zo blijft hij echt dicht

Keramische tegels laten zelf nauwelijks water door, maar cementvoegen zijn licht poreus en kitranden verouderen. Douchewater dringt dus langzaam door voegen en naden in de ondergrond. Bij een gipsplaten voorzetwand of houten verdiepingsvloer leidt dat tot rot, schimmel en lekkage; bij beton tot vochtplekken en losliggende tegels. Daarom hoort onder het tegelwerk in natte zones een doorlopende waterdichte laag die het doorgedrongen vocht keert en naar de afvoer leidt.

De vloer volledig meenemen kost weinig extra en beschermt ook tegen gemorst water en toekomstige lekkages van sanitair.

Kimband is een flexibele afdichtingsband die je in de kim plakt — de hoek waar vloer en wand samenkomen — en in alle verticale hoeken van de natte zone. Juist op die overgangen werkt de constructie: een gesmeerde laag alleen zou daar scheuren. De kimband wordt in de eerste natte laag waterdichting gedrukt en daarna overgesmeerd, zodat hoek en vlak één doorlopend waterdicht geheel vormen. Voor leidingdoorvoeren en de doucheput bestaan bijpassende manchetten. Ontbreekt kimband in de offerte of op de bouw, dan is dat een rode vlag: het is precies de plek waar de meeste lekkages ontstaan.

Smeerbare waterdichting (ook wel vloeibaar rubber of afdichtingspasta) wordt in twee lagen kruiselings aangebracht op een schone, geprimerde ondergrond: eerst één richting, na droging haaks daarop. In de natte eerste laag worden kimband en manchetten ingebed. Na volledige droging — reken op 12 tot 24 uur per laag, afhankelijk van het product — kan er direct op betegeld worden. Het afschot naar de doucheput zit ondertussen al in de dekvloer eronder, zodat ook water óp de waterdichtingslaag richting afvoer loopt. Vraag de aannemer om foto's van de aangebrachte waterdichting vóór het tegelen: dat is je enige bewijs dat het goed zit als de tegels er eenmaal op zitten.